Petronella Theresia en Theresia Petronella

Dochters uit het eerste huwelijk van Willem Koekkoek.
Willem Koekkoek was een zeer godsdienstig mens. Dat blijkt ook wel uit het feit dat zijn twee oudste dochters (uit zijn eerste huwelijk met Theresia van ‘t Erve) in het klooster traden bij de Zusters van Liefde van Schijndel.
Petronella Theresia (Nella) kreeg de kloosternaam Maria Theresina -kortweg Theresina- en Theresia Petronella (Trees) kreeg de naam Maria Imelde, kortweg Imelde.
Het waren allebei zeer serieuze zusters die een goede naam hadden bij hun medezusters.
Het waren overigens wel verschillende karakters. In mijn herinnering was “tante Nella” de goedheid zelf, terwijl bij “tante Trees” de regel iets meer op de voorgrond stond,  ofschoon zij toch ook een zeer goed en hartelijk mens was. Allebei hebben ze in hun congregatie een eerbiedwaardige staat van dienst gehad. Uitgedrukt in jaartallen was de levensweg van tante Trees (zuster Imelde) als volgt:

Zilveren feest van beide Zusters in Duistervoorde

Onder andere in Borne en ‘s-Hertogenbosch had ze de zorg voor bejaarde mensen. Een zuster die verschillende jaren bij haar was beschreef haar als een eenvoudig mens, zonder pretenties, zeer bezorgd voor haar medezusters en voor de bejaarden. Het aanzien dat ze genoot in de congregatie wordt ook wel uitgedrukt in de verschillende benoemingen als overste.
In 1925 was zuster Imelde 25 jaar in het klooster en in 1926 had zuster Theresina dat feest. Omdat het voor de familie in die tijd nogal bezwaarlijk was om naar Brabant te reizen, werd dat zilveren feest van beide zusters gevierd in een klooster van de zusters in Duistervoorde (Twello). Daar werd de foto gemaakt die u hierbij aantreft. Daar staat het hele gezin op van Willem Koekkoek. Jammer genoeg was hij er zelf niet meer bij.
Voor tante Nella (zuster Theresina) gelden de volgende jaartallen:
Toen men in 1944 in Wijbosch het 50-jarig bestaan van dat klooster vierde werden in een
lied alle zusters herdacht die daar overste geweest waren. Over zuster Theresina stond daar het volgende in:
Vanzelfsprekend moet men dit “gedicht” zien in het licht van de tijd en de omstandigheden, maar een zuster die een tijdje met haar samenleefde in Lieshout vond dat de woorden goed gekozen waren. Zij karakteriseerde tante Nella als: ‘n Edele vrouw … menselijk goed voor iedereen”.
Misschien mag ook nog vermeld worden dat ze bij kleine technische mankementjes in het
klooster nogal eens optrad als “klusjeszuster” .